Ekspertki: ofiara przemocy musi być supermenedżerką swojego przypadku

Ekspertki: ofiara przemocy musi być supermenedżerką swojego przypadku

L / Damian Wis

 

- Ofiara przemocy musi być dziś supermenedżerką swojego przypadku i sama sobie zorganizować pomoc; konwencja o przeciwdziałaniu przemocy wobec  kobiet wymusi na nas zbudowanie systemu wsparcia dla ofiar - przekonują ekspertki zajmujące się problemem przemocy.


Aleksandra Niżyńska i Agata Chełstowska, które w ISP prowadzą badania na temat dyskryminacji i przemocy wobec kobiet, przekonują, że przemoc ma charakter systemowy. - To nie jest przypadek, tylko systemowy problem i to nie jest wina ofiar - podkreśla Chełstowska.

Ekspertki wskazują, że Konwencja Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej postrzega ten problem właśnie w taki sposób - jako zjawisko systemowe, powiązane z kulturą, stereotypowo rozumianymi rolami kobiet i mężczyzn, ekonomią i edukacją.

- Żyjemy w kulturze, w której przez wiele lat kobiety były dyskryminowane. Nadal są, choć dziś ta dyskryminacja ma inne oblicza. Wciąż nie zmienia się jednak to, że przemoc wobec kobiet przez wielu mężczyzn uznawana jest za coś normalnego. I obawiam się, że również przez wiele kobiet - ocenia Niżyńska.

Podkreśla, że jest to system funkcjonowania rodziny, który przechodzi z pokolenia na pokolenie. - Wielu osobom udało się ten zamknięty krąg przemocy przerwać, ale wymaga to wielkiego wysiłku i determinacji. Tu konieczne są działania państwa, bo przemoc to nie są jednostkowe przypadki, ale problem o ogromnej skali - dodaje.

Chełstowska zwraca uwagę, że analizując mechanizmy przemocy, widać połączenie pomiędzy wieloma aspektami życia, np. prawem, systemem edukacji, rynkiem pracy. - To, że kobiety są wypychane z rynku pracy, mają przerwy związane z macierzyństwem i trudniej im wrócić do pracy, że mniej zarabiają, sprawia, że łatwiej je uzależnić ekonomiczne. Wciąż też dziewczynki wychowuje się na uległe i spolegliwe, a więc wyrastają na osoby, które w przyszłości łatwiej jest podporządkować. Jeśli chodzi o system prawny, mamy dobre prawo, ale nie ma dobrego orzecznictwa. Sędziowie w sprawach o przemoc jakoś nie widzą dowodów, wykazując się często brakiem zrozumienia mechanizmów przemocy. Wszystko to składa się na system, w którym łatwo nie widzieć przemocy, trudno na nią reagować i pomagać ofiarom - podkreśla ekspertka.

Kolejne pytania uczniów i kolejne odpowiedzi

        W dniu 25 listopada 2014 r. odbyło się kolejne spotkanie z w ramach Programu Profilaktycznego „Bardziej Świadomy, Bardziej Odpowiedzialny”. Tym razem Dyrektorka Specjalistycznego Ośrodka Wsparcia dla Ofiar Przemocy w Rodzinie SOS spotkała się uczniami klas 3 Gimnazjum Nr 3 w Sanoku. Poniżej przedstawiamy niektóre pytania uczniów oraz odpowiedzi. 

   1. Czy sprawienie, że ktoś zaczął się samo okaleczać, może zostać zgłoszone jako doprowadzenie do problemów psychicznych?

     Jeżeli samookaleczenie się jest wynikiem znęcania się nad daną osobą (jeżeli można jasno określić przemocowe zachowania wobec osoby samookaleczającej się) to istnieje podstawa do powiadomienia odpowiednich instytucji zajmujących się zjawiskiem przemocy. Samookaleczenie się może mieć bardzo wiele różnych przyczyn. Niekoniecznie musi to wynikać z zachowania drugiej osoby. Niezwykle trudne jest udowodnienie, że samookaleczenie nastąpiło w związku z jakimś konkretnym zachowaniem.

2. Czy zaatakowanie zwierzęcia w napadzie złości zalicza się do przemocy?

   Tak, jest to przemoc, ponieważ każde zwierzę to żywa istota, a nie rzecz i też ma swoje prawa. Według Ustawy o Ochronie Zwierząt, człowiek jest mu winien poszanowanie, ochronę i opiekę. Ustawa zabrania zabijania oraz znęcania się nad zwierzętami. Przez znęcanie się nad zwierzętami należy rozumieć zadawanie albo świadome dopuszczanie do zadawania bólu lub cierpień, w szczególności bicie zwierząt przedmiotami twardymi i ostrymi lub zaopatrzonymi w urządzenia obliczone na sprawianie specjalnego bólu; bicie po głowie, dolnej części brzucha, dolnych częściach kończyn; używanie uprzęży, pęt, stelaży, więzów lub innych urządzeń zmuszających zwierzę do przebywania w nienaturalnej pozycji, powodujących zbędny ból, uszkodzenia ciała albo śmierć, utrzymywanie zwierząt w niewłaściwych warunkach bytowania, w tym utrzymywanie ich w stanie rażącego zaniedbania lub niechlujstwa, bądź w pomieszczeniach albo klatkach uniemożliwiających im zachowanie naturalnej pozycji; porzucanie zwierzęcia, a w szczególności psa lub kota, przez właściciela bądź przez inną osobę, pod której opieką zwierzę pozostaje; wystawianie zwierzęcia domowego lub gospodarskiego na działanie warunków atmosferycznych, które zagrażają jego zdrowiu lub życiu oraz utrzymywanie zwierzęcia bez odpowiedniego pokarmu lub wody przez okres wykraczający poza minimalne potrzeby właściwe dla gatunku. Obecnie kara za znęcanie się nad zwierzętami może wynosić nawet 2 lata więzienia. Zabicie lub znęcanie się ze szczególnym okrucieństwem jest obecnie karane karą pozbawienia wolności w wysokości nawet 3 lat.

3. Co zrobić, gdy uczeń pomimo przestróg i kar ze strony nauczycieli wciąż wywiera postrach wśród pozostałych uczniów?

     Bezpieczeństwo dzieci i młodzieży podczas ich pobytu w placówkach oświatowych wynika z zapisów ustawy o systemie oświaty oraz rozporządzeń wydanych na jej podstawie dotyczących bezpieczeństwa w szkole i zasad jej funkcjonowania.
    Dyrektor danej szkoły zobowiązany jest zatem do zabezpieczenia dzieci i młodzieży  przed szkodliwym wpływem otoczenia społecznego, a przez to ma również stworzyć im możliwości właściwego rozwoju w sferze psychicznej i fizycznej.
    Szkoła powinna zatem podjąć wszelkie działania i dopełniać wszelkie procedury mające na celu zapewnienie bezpieczeństwa nie tylko dziecku przejawiającemu agresję, ale także  pozostałym uczniom tej szkoły. Wszelkie uwagi na temat funkcjonowania szkoły, zauważonych nieprawidłowości zachodzących na terenie szkoły zarówno w sensie indywidualnym, jak i ogólnym należy zgłaszać dyrektorowi szkoły. W przypadku, gdy postępowanie dyrektora zostało przeprowadzone z rażącym naruszeniem prawa lub wniosek rodzica został zlekceważony, można zwrócić się do kuratorium oświaty z prośbą o interwencję.

Szkolenie "Psychologiczne aspekty pracy ze sprawcą przemocy domowej oraz osobami doświadczającymi przemocy"

Specjalistyczny Ośrodek  Wsparcia dla Ofiar Przemocy w Rodzinie we współpracy ze Stowarzyszeniem Nasza Szansa

zaprasza na szkolenie:

 

Psychologiczne aspekty pracy ze sprawcą przemocy domowej oraz osobami doświadczającymi przemocy

 

Adresaci:

Szkolenie adresowane jest dla policjantów, kuratorów, pracowników prokuratury, sądownictwa, pracowników MOPS i GOPS, pedagogów szkolnych i nauczycieli, przedstawicieli Grup Roboczych, pracowników świetlic i innych - którzy chcą poszerzyć swoją wiedzę oraz zdobyć umiejętności w w/w temacie.

Miejsce:   Świetlica środowiskowa SKB Nasza Szansa(budynek SSM „Bieszczadnik”): Jana Pawła II 18 B, Lesko.

Tematyka i zakres czasowy: