Non Aggression Program

Kursy NAP (Non Aggression Program)

„Dzieci od samego początku są przyjacielskie. Jeżeli nie są przyjacielskie to z powodu stresu"

NAP to bezpłatny program edukacyjno-wychowawczy adresowany do dzieci i młodzieży w wieku 8 - 14 lat. To przystępne i urozmaicone zajęcia pozwalające uświadomić sobie własne emocje oraz zapanować nad trudnościami życia szkolnego i problemami okresu dojrzewania. Jest to szczególnie ważne w tym trudnym okresie kształtowania osobowości. Program pomaga w poznaniu własnych ograniczeń i emocji, a także źródeł stresu i napięć. Celem jest ukształtowanie tolerancyjnego, odpowiedzialnego stosunku do samego siebie i do otoczenia, a także nauczenie twórczego wykorzystywania zasobów własnego potencjału i energii twórczej.

Przemoc w szkole, to nie tylko siniaki

"Śmierdzisz, twoja mama mieszka pod mostem"

Na przerwie koledzy podchodzą do Franka i zatykają nos, sugerując, że śmierdzi, na WF-ie nikt nie podaje mu piłki, a na Facebooku go obgadują. To też jest przemoc. Z Joanną Węgrzynowską, psychologiem i trenerką ze stowarzyszenia Bliżej Dziecka, rozmawia Aleksandra Szyłło

Według danych stowarzyszenia Bliżej Dziecka 3 proc. dzieci w polskich podstawówkach i gimnazjach doświadcza przemocy ze strony rówieśników bardzo często, a 8-9 proc. - często. Co się tym dzieciom dzieje?

Zdarzają się np. pobicia, choć przemoc fizyczna to stosunkowo niewielki ułamek problemu. Wielu dorosłym, zarówno nauczycielom, jak i rodzicom, wciąż się wydaje, że skoro dziecko nie ma podbitego oka czy rozbitej głowy, to jaka to przemoc? Może dziecko, narzekając, ''wyolbrzymia'', a sprawa sama jakoś się ułoży? Otóż często najbardziej dotkliwym i wyniszczającym rodzajem przemocy ze strony rówieśników jest przemoc psychiczna.

Jaką formę przybiera przemoc psychiczna?

Zwykle jest to wyśmiewanie, obrażanie, izolowanie, plotkowanie, intrygowanie. Przemoc ma często charakter grupowy. Sprawca lider narzuca swoje pomysły podporządkowanym dzieciom (pomocnikom), np. że od tej chwili do Franka nikt się nie odzywa, nikt nie siada z nim w ławce. Kiedy Franek odpowiada na lekcji przy tablicy, dzieci wybuchają śmiechem lub pokazują obraźliwe gesty. Jeśli Franek nie dosłyszy, co pani dyktuje, i próbuje spytać kolegów, odwracają się od niego. W czasie lekcji krążą po klasie prześmiewcze rysunki o Franku, rzuca się w niego kulkami papieru, resztkami kanapki albo po cichu zadaje pytania typu: ''To prawda, że twoja mama mieszka pod mostem?''.

Powiedzmy ''nie'' przemocy psychicznej

Od Redakcji: razem powiedzmy ''nie'' przemocy psychicznej. Zamiast mówić: ''Nic się nie stało'', powiedzmy: ''Stało się, jak możemy temu zaradzić?''

Przyszła do mnie niedawno pewna sześciolatka cała we łzach i pochlipując, mówi: - Dzisiaj w szkole dwie dziewczynki odgryzły mi guziki od sweterka.

- Jak to odgryzły? - dopytuję, oglądając mankiety, z których smętnie zwisają nitki.

Pięknych, dużych, błyszczących guzików rzeczywiście nie ma.

- No, odgryzły. Najpierw szarpały, a potem odgryzły i pobiegły. Nie wiem, co zrobiły z tymi guzikami. Może gdzieś wyrzuciły, a może wzięły do domu.

Ta sześcioletnia dziewczynka to moja córka, więc ciśnienie mi skacze.

Dopytuję: - Mówiłaś im, że tak nie wolno?

- Mówiłam. Prosiłam, żeby tego nie robiły, kilka razy - popłakuje.

- I co teraz, mamo, zrobimy?

No właśnie, mamo, co ty teraz zrobisz? - pytam siebie.